Saridje's Blog

Gerçek olması

Thu, 03 Sep 2026 22:13:00 GMT

Çocuğunuza karşı duyduğunuz sevgiyi karşı konulmaz yapan birçok sebep vardır.

En belirgini, mutlaka onun saf, hilesiz ve gerçek olmasıdır.

Bir müddet…

Sonra rol başlar; hepimiz için böyle olmuştur. Bazımız çok erken, bazımız geç de olsa yılgınlıktan kolları sıvar; bazımız ise sıra dışı bir şekilde aynı kalır.

Ancak başlangıç noktası hepimiz için gerçektir. Hilesizliktir.

Kaybolduğunu hissettiğinde kendine şunu sor: Beni rol yapmaya kim ikna etti?

Ürün yerlerde

Wed, 02 Sep 2026 21:29:56 GMT

Evet, artık dakikalar içinde inşa edip günler içinde mükemmelleştirebiliyoruz.

Geriye ne kalıyor?

Pazarlama.

Ah pazarlama ah…

İnsandan insana; başka yolu da çözümü de yok.

Yapay Zekâ, benim size yıllardır anlatmaya çalıştığım taş gibi bir gerçeği açığa çıkardı, üstüne bastı ve altını çizdi:

En baba ürünü üret; pazarlayamazsan bir hiçsin.

Rastgele mi?

Tue, 01 Sep 2026 19:35:55 GMT

Geçen kontrol hakkında konuştum.

Bugün çok ilginç bir hadise yaşandı. Anlatacağım…

Öncelikle kontrol, hem inancın bize dayattığı bir beklenti hem de komplo gibi konseptlerin düşünce biçimimize verdiği şeklin bir sonucudur.

Neden inanç? Çünkü inanç rastlantıya karşı çıkar. Rastlantı mümkün değildir. Yaratıcı her şeyi planlamıştır. E, hâliyle de bu plan bir kontrol mekanizmasıyla işler. Plan bazen yolundan sapsa da bu yine rastlantı değildir, düzeltmedir. Yine kontrollüdür. O yüzden en büyük kontrol manyakları genellikle inançlı insanlar olur.

Komplo ise tam tersidir ama yine benzer sonuçlara götüren bir yol izler. Komplo teorisyeninin en belirgin özelliği eşsiz ve benzersiz olmayı kovalamasıdır. Bu durum, onun kendisini farkındalığı en yüksek insanmış gibi tanımlamasına sebep olur. E, bu da ancak kontrolle mümkün olabilir.

Bugün Amerika’nın en büyük bankalarından birinin başkan yardımcısı olan gencecik bir kadın, New York Times Meydanı’nda bıçaklanarak öldürüldü.

Akli dengesi yerinde olmayan bir kadının rastgele yaptığı saldırıda başka biri de yaralanmış. Polislere de saldıran kadının polisler tarafından vurulduğu ve öldürüldüğü video internette.

Şimdi bu olay rastgele mi gelişti?

Eğer rastgeleyi burada kabulleneceksek iki şeyi geride bırakmamız gerekir.

Bir: inanç. İki: farkındalık.

Bırakamıyoruz.

Olamaz.

Çünkü eğer öyleyse hepimiz nihayetinde hapı yuttuk demektir.

Denetle bakalım

Mon, 31 Aug 2026 21:48:51 GMT

“Başımıza neden bunlar geliyor?” sorusu aklı başında herkesin aklından geçmeli.

Ve cevap çok uzaklarda değil.

Bizim bürokrasimiz de aile hayatımız da denetim kapıları etrafında örgülenir.

Akıllı ve gelişmiş toplumlar, iş işten geçeceği için süreç sonundaki denetimlerden hoşlanmazlar. Bunun yerine, işi yürüten kişilere sorunları anında fark edip müdahale edebilecekleri bilgi ve yetkiyi sağlarlar.

Açıkçası bu durumda beklenti aşikârdır: kaliteyi, güveni ve istikrarı sürecin doğal bir parçası hâline getirmek.

Biz neredeyiz?

Denetimde.

Denetleyin bakalım…

Ümit strateji değildir

Sun, 30 Aug 2026 20:39:23 GMT

Batman’da yangın, Akdeniz’de batık…

Hiç Zafer Bayramı havası kalmadı.

Her organizasyonun karar vericileri kontrol problemi yaşar. Bazılarını kontrol o kadar

etkisi altına alır ki nihayetinde bunun bir illüzyon olduğu gerçeğini artık göremez olurlar.

Her büyük yapı yüzlerce, binlerce ve belki milyonlarca parçadan oluşur. Tuvalet temizliğini

ele alan kişinin tüm organizasyonu yöneten kişi kadar ciddiye alınmadığı her sistem, muhtemeldir ki büyük sorunlar yaşayabilir.

Bunu bir tren gibi düşünün. Raydan çıkmasına neyin sebep olduğundan bağımsız olarak, raydan çıktığında herkesin başı belaya girer.

Biz maalesef kontrol illüzyonu ile zehirlenmiş ve ümit etmenin strateji olduğuna inandırılmış bir kültürün ürünüyüz.

Ümit bir strateji değildir.

Bunu en iyi Atatürk bilirdi.

Kutlu olsun Zafer Bayramı.

Geçmiş olsun Türkiye.

Var mı artıran?

Fri, 28 Aug 2026 21:06:08 GMT

Bugün X’te bir eleman gördüm, yanılmıyorsam Yeni Zelandalı.

“MacBook’uma sponsor ol” diye bir web sitesi açmış.

Mac’lerin arkasına, önüne sticker yapıştırmak gençler ve yazılımcılar arasında trend. Bu arkadaş da sanal bir MacBook görselinin olduğu web sitesi tasarlamış. Mac’in üzerinde reklam vermeleri için markalara yer açmış.

Buraya logosunu sticker olarak yapıştıracak 8-9 marka olacak.

Bunlar kalıcı olacağı için ihale/açık artırma gibi, süre kısıtlaması olan bir sistem kurmuş.

Yani “Var mı artıran?” diyor…

Site çok kısa sürede yürümüş gitmiş.

Merak ediyorsan site burada: https://brandmymac.com/#spots

ROAS (Return on Ad Spend) ne olur, verimli olur mu? Bilmiyorum.

Ama güzel. Pazarlama böyle işte…

Allah kahretsin seni Cevher

Thu, 27 Aug 2026 21:25:04 GMT

Filmler beni fazla etkilemez.

Yani şöyle, kendimi bir yaşıma kadar sinefil olarak tanımlardım.

Ancak bu; korku filmi izlerken gerilimden haz etmek veya “Issız Adam’ı izledim, çok sarsıldım.” sınıfında hiç olmadı.

Şu anda kendimi övmüyor veya farklılık kasmaya çalışmıyorum.

Samimiyetle fıtratım bu: Filmleri çok severim, ne olursa izlerim, çok önemli bir öykü anlatma sanatı olduğuna inanırım ama yine bir Rumeli tabiriyle filme girmem.

Diyordum…

The Substance’ı (Cevher, 2024) izledim.

Çok etkilendim.

Bakın, inanılmaz moralimi bozdu.

Lanet olsun sana Coralie Fargeat.

“Hayırdır, ne oldu?” dersen anlatayım…

Filmin ajandasında var mıydı bilmiyorum ama bu film, bana göre tam bir yapay zekâ distopyasını işliyor.

İzleyen biri “Ne alaka?” diyebilir -bu noktadan sonra spoiler geliyor- çok alaka kardeşim.

“My better self” olarak sundukları konsept, bugün itibarıyla AI’ın çalışan personasının ta kendisidir.

Kendini sevmemeye; verimsiz, salak ve kontrolsüz hissetmene uzanan bir **“daha iyi ben”**den bahsediyoruz.

Bilmiyorum, hayatımda başka bir konu hakkında bu kadar üst üste yazdım mı?

Ama sizi yine büyük harflerle uyarayım: GELMEKTE OLANA HAZIR DEĞİLİZ!

Dolmaz bu boşluk

Thu, 27 Aug 2026 21:24:08 GMT

Her hikâye sık tekrarda mantara bağlar.

Ne kadar kompleks, ne kadar uzun olursa olsun fark etmez.

Yüzüklerin Efendisi’ni 10 kere oku, 3 kere filmini izle; eğer deli değilsen tekrar yapmazsın. Etki devam eder; hayranlık ve referans farklı başlıklardır ama hikâyenin tazeliği tükenir.

Bugün Amerika dâhil, neredeyse tüm gelişmiş dünyanın da ciddi bir hikâye problemi var.

Eğer bu boşluğu AI doldurursa insanlık olarak kendimizi tanıyamaz hâle gelebiliriz.

Neden hiçbir şey olmuyor?

Thu, 27 Aug 2026 21:23:38 GMT

“Türkiye’de neler oluyor?” diye hararetli bir dostum yazdı geçen.

“Hiçbir şey olmuyor,” dedim. “Ben bir şey duymadım, gerçi bu aralar çok yoğunum, gözümden kaçmış olabilir,” diye devam ettim.

“Yok,” dedi, “ben de onu diyorum, neden bir şeyler olmuyor…”

Çok güldüm.

Haklı.

Bununla ilgili yazmıştım.

Siyasete kafa yedirten bu durum, şu anda Türkiye’nin gösterdiği en büyük semptomlardan biri.

Merak içindeyim, bu hasta ne zaman komaya girecek…

Blog'u boşladık

Thu, 27 Aug 2026 21:23:06 GMT

Bu aralar çok yoğunum.

Blog, hiç ara vermek istemediğim bir uğraş ama tırnaklarımı kesecek vaktim yok diyebilirim.

“Ne yapıyorsun?

Tek kişilik, milyon dolarlık şirket mi kuruyorsun?” diyebilirsiniz.

Olabilir. Şu anda üretim aşamasındayız… Detayları ilk siz bileceksiniz.

Az kaldı. Kara göründü.

İnsansız şirketler

Thu, 27 Aug 2026 21:22:38 GMT

Birkaç milyon dolar ciro yapan tek kişilik şirketlerin sayısı artıyor.

Hatta garip gelebilir ama hiç çalışanı olmayan şirketler bile veriye girmiş durumda.

Fazla uzatmadan size temel datayı aktarayım: Şu an itibarıyla ABD’de toplamda 1,7 trilyon dolar gelir elde eden yaklaşık 29,8 milyon çalışansız/tek kişilik işletme bulunuyor.

Nereye gidiyoruz?

En sık soracağımız ve en fazla cevapsız kalacak sorumuz bu olacaktır.

Büyük problem

Sat, 22 Aug 2026 20:09:04 GMT

Büyük problemler çözmemiz lazım.

Bu, şu an için çok önemli bir eşik.

İnsanlığın uzun yıllardır -bazılarına göre Einstein’dan bu yana- yeni ve büyük bir sorunu çözmediği iddiasına katılıyorum.

Yer çekimi ve elektriğin açıklanması, görelilik kuramının geliştirilmesi gibi çözümler ciddi değişimler getirmişti. Şimdi beklentimiz, ürettiğimiz bir aracın, yani AI’ın, büyük bir problemi çözmesi üzerine inşa edilmiş durumda.

“AI kanseri çözecek!” veya “AI büyük teoriyi, yani yer çekimi problemini çözecek!” beklentileri bizi biz olmaktan çıkarıyor.

Hiçbir tür başka bir türün sırtından yükselemez.

Evet, yaşayıp hayatta kalabilir ve bunun bir adı vardır: Parazit.

Kalpten kalbe

Sat, 22 Aug 2026 00:18:00 GMT

Araçların ne kadar hızlandığından veya yolların ne kadar kısaldığından bağımsız olarak, insana ulaşmak her zaman en zor görevimiz ve en önemli önceliğimiz olarak kalacak.

Evet, belki insan, Yapay Zekâ ile birlikte daha pasif, daha az görünür hâle gelecek. Ancak birbirimize olan ihtiyacımız ve bağlantı kurma yollarımız asla değişmeyecek.

Uzun vadede Yapay Zekâ’ya karşı bir nevi türler arası savaşı kaybetsek bile bu gerçek geçerliliğini koruyacaktır.

Cor ad cor loquitur.

Önümüz kış

Thu, 20 Aug 2026 22:46:11 GMT

İnternet savaşları büyüyor. Ve kuvvetle muhtemel, hiç aklımızın almayacağı seviyelere ulaşabilir.

“Artık bunu yapmana gerek yok” söylemi, her gün güncellenen bir duruma dönüştü. Bir yıl içinde son tüketicinin yapmak zorunda olduğu ama artık yapmasına gerek kalmayan şeylerin listesinin dramatik biçimde değiştiğini göreceğiz.

Bu, ürüne ve tüketime yaklaşımı ciddi ölçüde etkileyecek.

Özellikle online’da var olmaya çalışan şirketleri zor günler bekliyor.

Önümüz kış.

Sıfırdan başlamak

Wed, 19 Aug 2026 23:33:31 GMT

Neredeyse imkânsızdır.

Kastım, bir şeyleri sıfırdan inşa etmenin imkânsız olduğu değildir. Hiçbir şeyinizin olmaması, yani sıfır noktasında olmak, pek mümkün değildir.

Sağlığınız bir varlıktır. Aklınız. Tecrübeniz. Tanıdıklarınız. Diliniz. İnancınız. Motivasyonunuz.

Eğer burada sıfırdan kastımız sadece para, sermaye ve işin yol almasıysa, “sıfırdan” demek doğru olmaz. Sermayesiz, ekipsiz veya parasız başladım diyebilirsiniz.

Sıfırdan… O imkânsız.

Muhatabımız kim?

Tue, 18 Aug 2026 19:41:37 GMT

Artık kiminle muhatap olduğumuzu bilmiyoruz.

Özellikle dijital sektörlerde ve merkezi ABD, Birleşik Krallık ve Batı Avrupa’da bulunan şirketlerde yapay zekâ ajanlarıyla iç içeyiz. Okuduğumuz mailler, yaptığımız işlemler, bize sunulan çözümler vesaire artık gerçek insanların elinden çıkmıyor.

Bu aşamaya nasıl bu kadar hızlı geldiğimiz veya sizin bundan nasıl habersiz olduğunuz sizi şaşırtabilir.

Şaşırmayın.

Şu anda sahne arkasında kalan bu gerçeklik çok uzun süre orada kalmayacak; yakında sizin de gündeminiz olacak.

Dünya, hiç beklemediğiniz ölçüde büyük bir değişimin eşiğinde.

Nerelerdeyiz?

Tue, 18 Aug 2026 19:41:06 GMT

14 Ağustos Blog yazısı: Size burada yıllar önce, 2019’da, şunu yazmıştım:

“2000 yılında doğanlar 20. yaşlarına merdiven dayadılar. Z’ler mistik Orta Doğu hikâyeleriyle ilgilenmiyor. Onlar için Kudüs’ün veya Wadi Musa’nın artık çok da bir önemi yok. Yıldızlararası seyahat hikâyeleri, Y neslinin Star Wars fantezisinin ötesinde, Z’ler için rasyonel bir hedefi ifade ediyor. Türkiye’de 15-19 yaş aralığında 6 milyonun üzerinde genç (Z) var. Bunların 1,5 milyonu ne istihdamda ne de eğitimde. Dünyadaki rakipleriyle kıyaslandıklarında ise içinde büyütüldükleri hikâyeler ve gerçeklikleri klişe ve eski. Cumhuriyetin genç kalmasını istiyorsanız hikâyelerinizi güncellemek zorundasınız.”

Evet, tabii ki güncellemedik.

Şimdi elinizde, dünya görüşü bizimkiyle uyuşmayan, potansiyeli işimize yaramayan ve beyni göçmüş ciddi bir kitle var.

“Alın etnosporlarınızı bir tarafınıza sokun,” diyeceğim ama demeyeyim; ayıp olur.

Kayıp işler

Sun, 16 Aug 2026 22:20:09 GMT

Bir Lost efsanesi vardı. 6 yıl sürdü. Benim tam üniversite yıllarıma denk gelmişti. Kampüste herkesin bir teorisi, herkesin kendine göre bir Lost anlayışı vardı. Küreseldi. Sosyal medyayla birlikte yükselen belki de ilk diziydi.

Bitmek bilmeyen vaatler, geri dönüşler, ileri sarışlar ve öykü içinde öyküler…

Yani işin aslı, bugünün bakış açısıyla sıkıcı işler.

Artık Lost gibi yapımlara sabrımız kalmadı. Buna her şeyin katkısı var tabii: Netflix gibi dijital platformların dominasyonu, TikTok gibi mecraların dikkati saniyelere düşüren algoritmaları ve yeni kültür savaşlarının insanları içine sürüklediği kutuplaşma.

Artık demografi, prodüksiyondan daha maliyetli bir araştırmanın konusu.

Çok zor işler.

Eşsiz gençlik

Sat, 15 Aug 2026 20:51:15 GMT

İnsan hayatında birçok varlık vardır. Bunları finans gözüyle genel asset’ler olarak düşün. Aile, dostlar, doğduğun ülke, kültür vd.

Hepsi belirleyicidir ve önemlidir; ancak sadece bir tanesi hayatidir: gençlik.

Şu tipi bilirsin: 50 yaşını almış ama “Ben hâlâ genç hissediyorum…”, “Yaş önemli değil…” diyen… Bunların ekserisi, kusura bakmayın lütfen, geri zekâlıdır; küçük bir kısmı da fıtratı gereği fazla ölçüsüz iyimserdir.

Gençlik bir kere gelir.

Onu yakalamak için tek bir şansın vardır.

Ve bu, senin nasıl, nerede ve ne şekilde öleceğini belirler.

İnan ki mübalağa yapmıyorum. Atatürk gibi bilge insanların “Bütün ümidim gençliktedir.” ve benzeri çıkarımları, gençliğin önemini anlamış olmalarındandır. Eğer yaşını almışsan, bunu hâlâ anlamamışsan ve çoluğun çocuğun varsa muhtemeldir ki onların hayatındaki etkin kötü olacaktır.

Bu, sana bir uyarı mesajıdır:

Elindeki hiçbir varlık gençlik kadar değerli değildir.

Ona sahip çık, yol göster, köstek olma.

Görünen ulaşılmazlar

Thu, 13 Aug 2026 21:18:30 GMT

Evden havaalanına gitmek bazen gideceğin destinasyona varmaktan daha uzun sürer.

İlk bakışta bu absürt gelir ancak diğer birçok şey için de geçerli olduğu gibi, hayat yolculuğumuzun büyük bir bölümü farklı hız dilimlerinde yol alır.

Görünürde olması, ulaşılır olması demek değildir.

Bu, biraz düşünsen içinde bulunduğumuz simülasyon için birçok yönden geçerlidir.

Saygı piş

Thu, 13 Aug 2026 21:17:59 GMT

Saygı kazanılan bir şeydir. “Hak ettiğin” veya “olması gereken” gibi konseptlerin dışındadır. Havadan sudan verilmez. Keyfî hiç değildir. Korku ile saygı, gün ve gece gibidir. Ve sana saygı duyulmuyorsa kendini bu konuda fazla hırpalama.

Çünkü bu, kendine saygısızlıktır.

Ucuz emek

Tue, 11 Aug 2026 23:27:16 GMT

Gerçek dünyada Pazarlama büyük ölçüde tüketici eforudur.

Nasıl olur, deme. Öyledir.

Markaların çoğu vitrin ve operasyon dışında Pazarlama ile uğraşmaz.

Sen onları bulursun.

Seni motive eden her neyse tabii ki ayrı bir Pazarlama sorununun meselesidir ama satış odaklı Pazarlamanın bu sürece katkısı sıfırdır.

Geçen dijital bir ürün satın aldım. Gittim adamları ta Şile’de buldum. Memnun kaldım.

Şimdi bir de Pazarlama olması gerektiği gibi çalışaydı, sonuç ne olurdu, bir düşünün.

“Satıyoruz abi, bize yeter,” demek emeğini ucuza satmaktır.

Katılım problemi

Mon, 10 Aug 2026 23:06:14 GMT

Önümüzde birçok sorun var. Bunu kişisel olarak algılamayın.

Zaman problemimiz var. Kaynak. Konumlanma.

Ama bunların ötesinde, şu andaki en büyük problem katılım.

Katılım çok düşük.

Siyaset tiranlaştığında karşılaştığı en istenmeyen yan etki budur: İnsanların hevesi kaçar, cesareti geri çekilir ve katılım düşer.

Ve insanlar katılım göstermeyi, soru sormayı, karşı durmayı bıraktıklarında hükümetler ciddi bir vakum hisseder. Büyük bir boşluk. Bu genellikle iki şekilde sonuçlanır:

Katılımı teşvik edecek suni bir kriz veya ortak bir tehdit yaratılır.

Umarım yanılıyorumdur.

Merhaba,

Sun, 09 Aug 2026 21:05:18 GMT

Evet arkadaşlar, geri geldim. Neredeydim?

Öncelikle, bu ara verişimi yazmamakla karıştırmayın. Her gün yazmak, keyiften öte, benim için diş fırçalamak gibi bir vazife.

Arayı, bu mailden sonra tek bir mailin içinde alacağınız 10 adet yazıyla kapatıyorum.

Bu sefer kitap yok.

Bu yazının teması şu: “Damlaya damlaya göl olur,” çok hafife alınan bir konsepttir.

Mütevazıdır da.

Göl değil, sel olur; okyanus olur.

Sabır ve kararlılık, biz Homo sapienslerin hiçbir zaman öncü karakteristikleri olmamıştır.

Olsun. Sabret.

Neredeydim? Buralarda…

Ama çok yoğun.

10'da 10

Sun, 09 Aug 2026 21:04:34 GMT

29 Temmuz–8 Ağustos Yazı Serisi

Değer nerede?
Programın Dili
Efsanenin Sonu
Sevgi Anahtardır
Şimdi Ne Olacak?
Yaz Lütfen
Amerika
Siyaset Detoksu
1 Aydan 1 Saniyeye
Bu Hafta Sonu

#1 – Değer nerede? (29.07)

Bakın, bazı sektörler hariç (tarım ve sağlık gibi; çünkü varoluşsal sorunlar yaşayabilirler), geri kalan her sektörün cevaplamak zorunda kalacağı temel soru ve problem “değer” kavramı etrafında örgütlenecektir.

Yani şöyle düşünün:

Fabrikada paketleme işinde çalışan bir kadının yaptığı işi ondan 10 kat daha hızlı yapan, yemek ve su istemeyen, duygusal desteğe ihtiyaç duymayan bir robotun varlığı, o işin değerini nasıl etkileyecektir?

Biz, otomasyonun ayak seslerinin güçlendiği son 20 yılda bu soruları çok sorduk.

Eski bir soru bu.

Ama şu anki problem, yer değiştirmenin inanılmaz derecede hızlanmış olmasıdır.

“Değer nerede?” sorusuna cevap veremeyeceğimiz bir noktaya doğru ilerliyoruz.

Bu durumda barter, yani takas ne olacak?

Bu satırları yazarken mideme kramplar giriyor ama ben sizde biraz güven inşa ettiysem inanın ki çocuklarımızı çok sıkıntılı zamanlar bekliyor.

#2 – Programın dili (30.07)

Programcılıkla hiç ilgilendiniz mi, bilmiyorum.

Deli işiydi. Neden geçmiş zaman?

Yapay zekâ programcılığı kökten değiştirdi. Bakın, bazı sektörlere etkisi hâlâ periferide. Programcılıkla ilişkisi ise biraz, meşhur Ian Malcolm’un dediği gibi:

“Tanrı dinozorları yarattı, Tanrı dinozorları yok etti. Tanrı insanı yarattı, insan Tanrı’yı yok etti. İnsan dinozorları yarattı.”

Programcılık bitti mi?

Evet. Bizim onu bildiğimiz şekliyle geçen sene bu zamanlar bitti.

Artık her iyi programcı ya iyi bir tasarımcı ya da bir gardiyan olacak.

#3 – Efsanenin sonu (31.07)

Nolan, Odyssey ile Batı’nın bundan 50 yıl sonra geri dönülmez biçimde imha edilmesini onaylayan tutumun tabutuna son çiviyi çaktı. Bilmiyorum, izlediniz mi?

Ama şöyle düşünün: Çanakkale Zaferi’ni anlatan bir film çekilse ve Seyit Onbaşı’yı Bülent Ersoy oynasa…

Neden geri dönülmez olduğunu defaatle konuştuk.

Tam anlamıyla bir istila ile karşı karşıyalar.

#4 – Sevgi anahtardır (01.08)

Nolan’ı hiç övecek havamda değilim ama Interstellar çok iyi filmdi.

Bugün bir hadise yaşadım…

Hepimizin aklından geçer bazen.

Dersin ki: “Evet ya, anlam budur…”

Cooper’ın şöyle bir lafı vardı:

“Sevgi, TARS, sevgi. Tam Brand’in dediği gibi. Murph ile olan bağım… Bu, ölçülebilir bir şey. Anahtar bu!”

Evet, sevgi. Kesinlikle anahtar ve anlam bu kelimenin etrafında vücut buluyor.

#5 – Şimdi ne olacak? (02.08)

“Bilmiyorum” ve “bilmek istemiyorum”, birbirinden çok farklı iki cevaptır.

Şeyi bilirsiniz: Filmin en kritik noktasında kendi kendine spoiler isteyen o kişiyi…

“Ya, ne olacak şimdi?” Soruları bitmez.

Bu kişi sadece “bilmiyorum”da yaşar. Ve bu, eksiktir.

Bazı şeyleri, aynı diyetin parçası olmaması gereken yemekler gibi, istememek gerekir.

Bazı şeyleri bilmek istememeyi bilmelisin.

#6 – Yaz lütfen (03.08)

Bir sözleşme üzerine ihtilaf yaşadık.

Ve tek sebebi, birkaç satır fazla yazmaktan çekinen bir kültürün parçası olmamızdı.

“Türkler tarih yapar ama yazmaz…” derler.

Yüzde yüz doğrudur. Ama hata yapar, yazmaz; sipariş alır, yazmaz…

Yazmıyoruz.

#7 – Amerika (04.08)

Hep söylerim, biliyorsunuz: Amerika bu dünyaya zarardan çok fayda vermiştir.

Hatta kafa kafaya tutsak, iyilik açık ara fark atar. Artık etrafımdaki birçok insanın bunu daha iyi anladığını görüyorum. Globalizasyon işe yaradı.

“Ne olacak abi?” diyebilirsin.

Haklısın.

Ama bir tane extinction-level event olsa yine tek şansımız Amerika.

Türün geleceği, bu sıra dışı toprağın kaderine bağlı.

#8 – Siyaset detoksu (05.08)

Siyasetten en uzak kaldığımız zamanlar, onun bizi sözüne -yalan da olsa- ikna edemediği zamanlardır.

Türk’ün siyasete inancı kalmadı.

Artık her maç bize hazırlık maçı.

#9 – 1 aydan 1 saniyeye (06.08)

1970’te bir ayınızı alacak bir bilgisayar işi, 2020’de 12 saatinizi alıyordu.

Bugün? Bir saniye…

Bu ne demek, biliyor musunuz?

Altı yılda hızın 43.200 katına çıkması demek.

Geçmiş olsun.

#10 – Bu hafta sonu (07.08)

Hızı düşün.

Altı yılda 43.200 katına çıkmış bir altyapı hızının, hizmetlerden tüketime kadar yaratacağı etkileri düşün.

Burada ciddi iş fırsatları var. Daha önce de yazdığım gibi, artık sistemle birlikte hızlanmak bir zorunluluk. Bu hızın içinde, kaynak kodunda bulunmanız lazım.

Bu artık bir vasıta değil. Durakta durmayacak.

Bugün onun bir parçası olmazsanız yarın kölesi olacaksınız.

Hayırlı pazarlar.

Zaman var

Wed, 29 Jul 2026 20:38:23 GMT

Hayattaki her blok, haliyle bir değişim/sıçrama taşı değildir.

Sıkıcı taşlar vardır.

Her oyunda olduğu gibi: satrançta piyonlar, Monopoly’de arsalar…

Gereklidirler ancak bazı taşlar kadar göstergeleri belirgin ve çeşitli değildir.

Bugün AI bir gösterge.

Önemli bir blok.

Ve kesinlikle bir piyon değil.

Ama hâlâ Kraliçe biziz.

Zaman var.

Güvenlik işi

Wed, 29 Jul 2026 20:37:51 GMT

Güvenlik açığı artık niyet noktasında düğümlenmiş durumda.

Yani hiçbirimiz -gelişmiş ülkelerin üst düzey devlet adamları hariç- dijital olarak güvende değiliz.

Eğer biri size zarar vermeye niyet ettiyse ve bunun için işe koyulduysa, şansınız yok.

Güvenliğe yaklaşımımızı, “Sakın düşman üretme!” noktasında güncellememiz lazım.

İşimiz zor.

Alperen

Mon, 27 Jul 2026 20:06:58 GMT

Dünyada saniyede yaklaşık 4 bebek doğar. Yani sen bu iki cümleyi okurken ortalama 20 bebek doğmuş olacak.

Bu kadar sık ve alelade görünen, ancak ön sıradaki gözlemcisi için mucizeden başka tanımı bulunamayan tek hadise doğumdur.

Sadece yeni değildir.

Beklenen, ancak yeni olması dışında hakkında neredeyse hiçbir şey bilinmeyen, tarifi zor bir yenidir.

Heyecandır. Korkudur. Sevgidir. Şaşkınlıktır. Şefkattir.

Olası en yoğun duyguların, göğüs kafesinize çökmüş bir fil gibi hissettirdiği ağırlıktır.

Olasılıkların hiç bu kadar berrak görünmediği bir hafifliktir.

Cesur ve bilgedir. Alperen gibi.

Hoş geldin, Alperen!

Yeni Dante

Sun, 26 Jul 2026 19:49:16 GMT

Modern İnsan özellikle hemcinslerim -bence- Inferno’yu artık iyi tanıyor: Karmaşa, acı, korku ve görünürde hiçbir çıkışın olmadığı hissi.

Ama Dante Cehennem’den yalnızca hayatta kalmak için geçmedi.

Bu önemli bir ayrımdır.

Yani sadece kurtulmak için kurtulmak yetmez.

Dante için Cehennem’in ardından Araf, Araf’ın ardından Cennet vardı. Bunlar acı birer varış noktaları değil, yolculuğun bir aşamasıydı. Yani yolun bir yönü, çekilen acının bir anlamı vardı.

Modern insanın trajedisi geçmiştekilerden daha fazla acı çekmesi değil, giderek bu acının onu nereye götürdüğünü bilmeden yaşamasıdır.

Aradaki boşluklar

Sat, 25 Jul 2026 20:38:11 GMT

The Jackal’da, 1997’de Bruce Willis’in bilgisayarla konuştuğu bir sahne vardı. Ben filmi, yanılmıyorsam, 1999 yılında izlemiştim. O zaman evdeki bilgisayarın yapabildikleriyle Çakal’ın bilgisayarla konuşmasını karşılaştırınca, insanda tam bir “Hadi lan oradan…” hissi uyanıyordu.

Bugün, yaklaşık 29 yıl sonra, The Jackal’ın yaptıklarının birçoğunu yapabiliyoruz.

O filmin ortaya koyduğu konsept bulunmaz Hint kumaşı değildi. Benzerleri, hatta daha iyileri hayal edilmiş ve tasarlanmıştı. Ancak konseptle ürün arasında bazen belirsiz, bazen de aşılması imkânsız yollar vardır.

Sizin konseptinizin hayata geçebilmesi için başka bir yerde, başka birilerinin konseptlerinin de gerçekleşmesi gerekebilir.

Bu bazen bir altyapıdır, bazen de yalnızca bir kaldıraç.

Fikrin, konseptin her neyse, unutma: Tüm boşlukları sen dolduramazsın.