Çocuğunuza karşı duyduğunuz sevgiyi karşı konulmaz yapan birçok sebep vardır.
En belirgini, mutlaka onun saf, hilesiz ve gerçek olmasıdır.
Bir müddet...
Sonra rol başlar; hepimiz için böyle olmuştur. Bazımız çok erken, bazımız geç de olsa yılgınlıktan kolları sıvar; bazımız ise sıra dışı bir şekilde aynı kalır.
Ancak başlangıç noktası hepimiz için gerçektir. Hilesizliktir.
Kaybolduğunu hissettiğinde kendine şunu sor: Beni rol yapmaya kim ikna etti?
Evet, artık dakikalar içinde inşa edip günler içinde mükemmelleştirebiliyoruz.
Geriye ne kalıyor?
Pazarlama.
Ah pazarlama ah...
İnsandan insana; başka yolu da çözümü de yok.
Yapay Zekâ, benim size yıllardır anlatmaya çalıştığım taş gibi bir gerçeği açığa çıkardı, üstüne bastı ve altını çizdi:
En baba ürünü üret; pazarlayamazsan bir hiçsin.
Geçen kontrol hakkında konuştum.
Bugün çok ilginç bir hadise yaşandı. Anlatacağım...
Öncelikle kontrol, hem inancın bize dayattığı bir beklenti hem de komplo gibi konseptlerin düşünce biçimimize verdiği şeklin bir sonucudur.
Neden inanç? Çünkü inanç rastlantıya karşı çıkar. Rastlantı mümkün değildir. Yaratıcı her şeyi planlamıştır. E, hâliyle de bu plan bir kontrol mekanizmasıyla işler. Plan bazen yolundan sapsa da bu yine rastlantı değildir, düzeltmedir. Yine kontrollüdür. O yüzden en büyük kontrol manyakları genellikle inançlı insanlar olur.
Komplo ise tam tersidir ama yine benzer sonuçlara götüren bir yol izler. Komplo teorisyeninin en belirgin özelliği eşsiz ve benzersiz olmayı kovalamasıdır. Bu durum, onun kendisini farkındalığı en yüksek insanmış gibi tanımlamasına sebep olur. E, bu da ancak kontrolle mümkün olabilir.
Bugün Amerika'nın en büyük bankalarından birinin başkan yardımcısı olan gencecik bir kadın, New York Times Meydanı'nda bıçaklanarak öldürüldü.
Akli dengesi yerinde olmayan bir kadının rastgele yaptığı saldırıda başka biri de yaralanmış. Polislere de saldıran kadının polisler tarafından vurulduğu ve öldürüldüğü video internette.
Şimdi bu olay rastgele mi gelişti?
Eğer rastgeleyi burada kabulleneceksek iki şeyi geride bırakmamız gerekir.
Bir: inanç. İki: farkındalık.
Bırakamıyoruz.
Olamaz.
Çünkü eğer öyleyse hepimiz nihayetinde hapı yuttuk demektir.