Takipteyiz

"Dünyayı geriden mi takip ediyoruz?"

Bu soru eskidi.

Hayır, artık dünyayı en yakından takip edenlerdeniz.

Dünyayı gerçekten anlıyor muyuz?

Hiç zannetmiyorum.

Artık belki dünden daha az.

Ve evet, anlamaya başladığımızda, tıpkı takip edemediğimizi anladığımızda olduğu gibi, çok geç olacak.

Yasak pide

Bugün viral olmuş bir paylaşım gördüm. Konuşan kişi şunları söylüyor:

“Sıraya geçmiş, ramazan pidesi alacak. Pideyi ısırmış, yiyor. ‘Sen oruç tutmuyorsun, ramazan pidesi alıyorsun. Hayırdır? Bu pide, inananlar için Allah tarafından gönderildi’ dedim.”

Tabii ki işin makarasını anlıyorum. Ama inkâr etmeyelim, bunun bir gerçeklik tarafı da vardır. Bir pazarlamacı olarak, bu dünyalıklaşmaya direnen İslam dünyasının inanç ve kültürünü ürünleştirememesinin arkasındaki en önemli sıkıntının bu radikal sahiplenme olduğunu düşünüyorum.

Noel ağacını kimin nereye diktiği bir Hristiyanın umrunda olmaz.

Pazarlama, “bırakın yapsınlar” sanatıdır.

Hiçbir büyük mesaj, zapturapt altındayken kitlelere ulaşamaz.

İmkânsız güven

Pazarlamanın en büyük meselesi iknadır.

İknanın en büyük meselesi karşılıklı güvendir.

Ve burada bahsettiğimiz güven, bir kadının eşine veya bir çocuğun annesine olan güvenden daha derindir. Buradaki güven, şu kompleks sorunun cevabını arar:

"Senin bu spesifik konudaki tecrübene ve benim ihtiyacımı tam olarak teşhis edebilme kabiliyetin ile beni anlama derinliğine güvenebilir miyim?"

Bu soruya kısa vadede “evet” dedirtebilmek zor bir iş değildir.

İmkânsıza yakındır.