Seçim problemi

Bugün arzında sıkıntı yaşadığımız meslek grupları ve zanaatlerin hiçbiri yüksek yetenek gerektiren alanlar değildir. Neredeyse ekserisi sağlam bir pratikle herkes tarafından yapılabilir.

Yeteneğin aksine pratik bir seçimdir. Ciddi adanmışlık gerektirir. Ve geliştikçe yetenekmiş gibi hissettirir.

Duvar ustası, elektrikçi veya boyacı piyasasındaki kıtlık; devletin bu alanlara yönelmesi gereken potansiyel kişilerin seçimlerini kolaylaştırmasıyla aşılabilir.

Yetenek veya insan problemimiz yok.

Seçimleri arafta, "Ben ne olacağım?" sorusuna cevap bulamayan boş gezer problemimiz var.

Samimiyet

Bugün yurt dışında bir AVM'de gördüm:

Pazarlama, samimiyet ile görgüsüzlüğü birbirine karıştırmamalıdır. Bu trende yönelik eleştirim (Ryanair ve Wendy's gibi markaların sosyal medya yaklaşımı gibi); neyi söyleyip neyi söyleyemeyeceğiniz ile ilgili değildir.

İstediğinizi söyleyebilirsiniz: Ancak bu yolla çok dar bir kitleyi konsolide edersiniz ve onların da bağlılığı gülüp geçmekten ibaret olur.

Samimiyet ise bundan fazlasını gerektirir.

Fiyat meselesi

Fiyatlama her zaman ilgimi çekmiştir çünkü neredeyse hiçbir koşulda doğru fiyatlama yoktur.

Yeni yılda maaşın için %30 zam talep ettiğini ve bunun dirençsiz kabul gördüğünü düşün: Harika değil mi? Değil. Zira gerçek değerinle bu %30'luk dilimin hiçbir ilgisi yoktur.

Dünya'da uçak içinde kullanılmak üzere yüzbinlerce can yeleği üretilir. Kaçı kullanılır? Can yeleğinin sıkıcı bir anonsun konusu olduğu durumdaki fiyatı ile ona acil ihtiyaç duyduğun halindeki fiyatı bir olabilir mi?

Jeff Bezos'a göre 2 tür şirket vardır: Fiyatları düşürmek ve yükseltmek için ter dökenler (Birincisi için Amazon, diğeri için Müzik/Eğelence sektörünü örnek alabilirsin).

Doğru bir sınıflandırmadır ama eksiktir.

Çünkü iki çeşit fiyat vardır: Ödemek istediğin ve istemediğin fiyat.

Bu iki zıt kutup arasında duran ise Pazarlamadır.