Kendisi defolu insanoğlu türünde kusursuzluk kovalıyor.

Mümkün değildir. Kusurlusun, kusurluyuz.

Ortak noktamız bu: Mükemmel olamamak.

Elon’u örnek alın; adam 4 senede roketi dikey indirdi, uzaya yaklaşımımız ve otomotiv endüstrisine bakış açımızı kökten değiştirdi. Ancak birileri hala memnun değil. Hala taşa tutuluyor.

Bir insan ömrüne daha ne kadar çalışma sığabilir? Bilmiyorum.

Eleştirilmiyorsan, sanma ki kusursuzsun.

Muhtemelen ya iş yapmıyorsun ya da saklanıyorsun.

Göster kendini. Bak nasıl gömüyoruz.

Aksırığı regüle edemezsin. Beklenmedik anda, beklenmedik şiddette gelir.

Aynı şekilde ‘değişim’ düzenlenemez.

ABD’de 1986’da işe başlayan Blockbuster, 2005 yılında 5.734 şubeye ulaştı. Bu ABD’nin 100 bin ve üzeri nüfuslu her şehri için ortalama 17 adet Blockbuster demekti. Bu zirveden tam 8 yıl sonra “Internet Yayıncılığı” ile gelen değişim; şube sayısını yıldırım hızıyla 100’e düşürdü.

Şirket 2014 yılında iflas etti.

Estetiğimiz, fikirlerimiz, beklentilerimiz ve gerçekliğimizin yarını belirsizdir.

Değişim ise ani.

Çok yaşa değişim.

Ve siz de görün.

Kutlamalar ekseriyetle yıl dönümlerinde gerçekleşir.

Bu durumda: Anne’nin gününü kutlamak istiyorsan kendi doğum günün daha doğru bir seçim olabilir.

Yarın kapitalizmin tüketim tatbikatlarından birini daha ifa edeceğiz.

Tabi ki, annelerimize minnettarlığımızı ifade etmek için ortaya atılan her bahane iyi bahanedir.

Ancak…

Bu günü, sadece birileri sana dikte ettiğinde değil, Annen ve sen, istediğin her hangi bir gün kutlayabilirsiniz.

Anneler gününüz kutlu olsun.

Sebepsiz yorgun, isteksiz, verimsiz ve gecikmiş hissediyorsan; muhtemel problemin kararsızlıktır.

Kararsızlık yorar. Uzun vadede öldürür. Şakası yoktur.

Karar ver. Harekete geç!

Stonehenge yaklaşık 4 bin yaşında. Keops Piramidi de öyle.

İkisini de neden yaptığımızı unuttuk.

Spekülasyon çok çeşitlidir ve “Uzaylılar inşa etti!”ye kadar uzanır.

“Unuttuysak biz yapmamışızdır!”, “Göremiyorsak Dünya küre değildir!” veya “Ay’a ayak basılmamıştır.” aynı yaklaşımın ürünüdür.

Sorman gereken soru “Acaba?” değil “Nasıl?”dır.

Yeni fikir ve yaklaşımlar takip edecektir…

Modern İnsan 300 bin yıldır hayatta. 65 milyon yıl önce nesli tükenen Dinazorlar yaklaşık 160 milyon yıl yaşadı.

Ölçeği kestirebiliyorsun…

Bireysel olarak zamanımız yok ama türümüzün önü açık. Zamanı bol.

Dünyamızın en kötü ihtimalle önünde yüz milyon yılları var.

Şöyle düşün: Sadece 20 yılda bir önceki yüzyıla kıyasen tanınmaz hale gelebilen bir tür, 1.000 veya 10.000 yılda neye dönüşebilir? Tasavvur etmek zor.

Değişim zaman alır. Ve evet, zaman dardır.

Senin için, benim için…

Homo-Sapiens’in zamanı bol.

“Zararın neresinden dönersen kardır.” - Atasözü, TDK.

Yönle ilgilidir.

Çünkü evet, doğru yönde ilerlemeye başlamak için asla geç değildir.

Dön, şimdi!

Nuh’un gemisi kıssası bir tarafa çok seçkin bir konsepttir.

Davetsiz giremezsin. Çünkü içeriği esasa ilişkindir.

Önemli olan ise mutlaka değerlidir. Değerli olan korunur.

Teşbihte hata yok: Önemli olanı hıfzetmek de sağlıklı bir beynin işidir.

Bilgi artık ne bir zümrenin tekelinde, ne pahalı, ne de ulaşılamayacak bir noktada.

Gemiye yüklediğinden sen sorumlusun.

“Bügün hayatımın en kötü günü…”

Muhtemelen değil.

Bugün bayram.

Bayramlar en’lidir. Değerini bil.

Amerika’da “Lazımsa, bizde yok!” sloganıyla iş yapan bir dükkana* denk geldim.

İhtiyaca değil de arzuya hizmet eden her girişim bu kadar net değildir.

“Olmalı mıdır?” bu başlıkta etik bir sorudur.

Hangisini ürettiğini bilmek ise çok önemlidir. Çünkü pazarlama yaklaşımını belirler.

İnsanlar arzuladıkları her şeyi elde edemezler.

Ancak bu yüzyıl itibariyle ihtiyaçlarımızın neredeyse tamamı karşılanır.

Hangi kategoriye düştüğün konusundan net olman gerekir.