Dünle bugünden bir hikaye

Dün Berlin'deydim. Ziyaretim kısaydı. Kıta Avrupa'sına aşina olanlar ürün açıklamalarında ortak dilin (İngilizce) kullanılmadığını bilir. Mesela Almanya'da antiseptik el mendiline niyetlenmişken, yüz temizleme mendili alabilirsiniz. Ben aldım. Fransa ise yönlendirme işaretlerinden, temel diyaloglar için ihtiyaç duyulan esnekliğe kadar bu kapsamda en pintisidir.

"Yaşam alanlarında ortak dil gerekli midir?" sorusu üzerinden tartışma yürütmeyeceğim. Çok öznel bir konu bu. Ancak dil gereklidir. Bugün Polonya'da katıldığım bir toplantıda, Slovenceye aşina olduğumu bilmeyen bir iş insanı ortağına şöyle bir cümle kurdu: "Türkler her yerde aynı, aynı palavra: Maliyetler yükseldi, ya şimdi al, ya da üzülürsün. Bu bir tuzak. Düşme buna."

Dünya'nın ortak bir dile ihtiyacı var mı? Bilemiyorum.

Ama şu ortak anlayışa ihtiyacımız olduğu kesin:

"Genellemeden kaçın. Ön yargılarından kurtul."

Dünya bu halde daha güzel.