Duyanlara duymayanlara...

CHP'nin kampanyalarında duygu eksik demiştim. Bu eleştirimin arkasında da karşılıklılık esası meselesi vardı. Yani üreten ve tüketen arasındaki etkileşim güven inşa etmeliydi. Bunun için de üreten olarak sadece bize ne verdiğiniz değil, bizden ne talep ettiğiniz konusu da hayatiydi.

AKP'nin "Sevilir..." çıkışı ve şimdi "Her şey senin için Türkiye" kampanyası da aynı amaca hizmet ediyor.

Seçmene yani tüketiciye "Duyanlara duymayanlara, ben onu seviyorum çok!" dedirtmek ve kitleyi bu duyguda birleştirmek; CHP'nin "Sana Söz" kampanyası dahil geriye dönük hiçbir çalışmasında başaramadığı bir gerekliliktir.

Size tüm bu laf kalabalığının arzuhalini şöyle benzeştireyim: Apple zekidir. Sen de zeki olduğun için Apple kullanırsın. Apple'ın senden beklentisi zeki olmandır.

CHP'nin bizden beklentisi nedir?

Belirsizdir.

AKP'nin bizden beklentisi nedir?

Apaçıktır:

"Türkiye'nin senden beklentisi fedakarlıktır. Fedakarsan seversin, sevilirsin. Ekonomi kötü, adalet çökmüş takmazsın. Zaman konforun değil, eli taşın altına koyma zamanıdır."

CHP'nin kampanyalarında taş hep var ama el yok.

Duygu yok.

Bu yüzden kaybediyorlar.

Üzgünüm.