Gündelik felaket

Dün "Felaket tellalı olmak istemem!" dedim. Çünkü bana göre bu tutum bir zorbalık türüdür. Karamsarlığı ve kötümserliği bağırmanın kimseye bir faydası yoktur.

Ancak bazen tüm gerçeklik güçlü bir pesimizm etrafında şekillenir.

Bu duruma birbirimizden farklı düşündüğümüz için değil, farklı düşünmenin teröristlik, hainlik, akılsızlık, geri kalmışlık ve nankörlük olduğuna ikna edildiğimiz için düştük.

Bu sıfatların hiçbiri dile kolay değildir.

Bizim gündelik hayatımızda ise komşumuzu, arkadaşımızı, kuzenimizi veya dostumuzu tanımladığımız -maalesef- alelade nitelikler haline dönüşmüştür.

Aynı tarafa bakıp farklı şeyler görmenin ne demek olduğunu biliyorum.

Öğrendim.

Düşmanı sen farklı, ben farklı tanımlayabiliriz. Ve ikisi de geçerli olabilir.

Vatanımızı sen farklı, ben farklı sevebiliriz. Ve ikisi de faydalı olabilir.

Ancak vatanseveri hain ilan ettiğimiz gün geriye müşterek bir yurt kalmaz.

El birliği yittiğinde ise felaket gündelik olur.