İmkânsıza ikna

Biriyle adalet, bir diğeriyle konuşsanız problemimizin kültür olduğunu duyabilirsiniz. Mevcut bilgimiz ve deneyim düzeyimiz karar verirken bizi biz yapan neredeyse her şeydir. Ancak her durumda karar bir maliyetle gelir. Hamburger yemeği seçtiğinde pizza yemekten vazgeçmiş olursun. Ve iki durumda da bir yatırım maliyeti yani ücret söz konusudur. Dolayısıyla karar süreçlerimizin farklı çalışıyor olması çok normaldir. Problem bu farklılıklar arasında en rasyonel tercihe ikna etmek için (Pazarlama açısından en zor görevlerden biridir) nasıl bir yol izlememiz gerektiği noktasında çıkar. Bu kimine göre cebir, kimine göre denet/yanılt veya kimine göre "Bırak ne halleri varsa görsünler!" olabilir.

Hayatımda her anlamda, tamamiyle rasyonel karar alabilen biriyle daha tanışmadım. Bu bana karşıt görüş kulağa ne kadar absürt geliyorsa gelsin en azından dinlemeye şans tanımak adına hep bir gerekçe vermiştir.

Dünyamız zor. İnsan ve onu büyüten süreçlerin birçoğu kompleks. Her şey olacağına varmaz ama bazen ipin ucunu salmakta fayda var. Belki daha önce alıntıladım, yeri geldi Margin Call'dan şu repliği tekrar yazayım:

"Will Emerson: Hey Eric, kendini bu meselelerle fazla yorma. Bazı insanlar uzun yoldan eve gitmeyi tercih eder. Nereden bilebilirsin ki?"