İyinin tanımı

Dibe doğru yarış kalkınmaya dönük verilen mücadeleden daha az ihtiraslı ve istikrarlı değil.

Dün Charlie Hebdo’nun karikatürü vicdan sahibi herkesi üzdü. Aynı yaklaşımı İtalya’daki depremde de göstermişlerdi.

İfade mutlaka özgür olmalıdır ama ifadenin bir eylem biçimi olduğu da unutulmamalıdır. Evet, ifade özgürdür ama sorumludur da. Özgür ve sorumsuz hiçbir şey yoktur. Bu ancak anarşinin tanımı olabilir. Ve bu durum Newton’un 3. Kuralı kadar nettir: Her aksiyon için eşit ölçüde karşıt reaksiyon üretilir.

Ve iyilik…

Bu gibi durumlarda genellemeden uzak durarak kendini gösterir. Hebdo’nun aksiyonuna karşılık: “İşte Uygar Avrupa!” iyinin üreteceği bir reaksiyon değildir. Çünkü bu haksız bir genelleme olur.

Deprem günü sabah 06:00’da bana ilk “Sizde her şey yolunda mı?” mesajını İtalyan bir tanıdığım gönderdi. Alman Bild gazetesi Türkçe “Sizi yanlız brakmayacağız!” manşetini attı. Yunan kurtarma ekibi 6 yaşındaki kız cocuğunu gözyaşları ile enkazdan çıkardı.

Ve daha nicesi…

İyi ve kötü her zaman siyah ve beyaz kadar ayrık değildir. Bazen ikisi birbirinin sınırlarına tecavüz edebilir. İyi hayli kötü ve kötü beklenmedik ölçüde iyi olabilir. Ancak ikisini birbirinden ayıran en kritik özellik: Ancak iyinin genellemeden kaçınan keskin tavrı olabilir. Çünkü bu adil olmak ile ilgilidir.

İyi olan; cömertlik, cesaret, metanet ve daha birçok erdemde zaafiyete düşebilir.

Adalet hariç.