top of page

Teşekkürler!

SARIDJE

Jules Verne’e gülenler

  • Feb 24, 2022
  • 1 min read

2001 yapımı Vanilla Sky’da cani pazarlamanın oyuncağı olmuş şöyle hoş bir alıntı vardı:

“Jules Verne’e de gülmüşlerdi…”


Bu pazarlama görünümlü propagandanın çok sık kullandığı bir kalıptır. Bu yolla olası olmayan ihtimallere karşı çıkan aklıselimlerin kafası karıştırılmaya çalışılır. Çünkü insanlar geri dönüş hikayelerine bayılır.


Beyzbolun iş modelini dramatik şekilde değiştirmiş Billy Beane veya Amerikan ipotek piyasasına kafa tutan Michael Burry’nin öyküsü bu nedenle milyonlara ulaşmıştır. Ama genelde geçmiş, geleceğin onu bize paketleyip sattığından daha karmaşıktır.


Propaganda ise aksini iddia edip, ekseriyetle gelecekte yanılma ihtimali ile tehdit eder. Bugün de birileri bizi Jules Verne’e gülenlerin düştüğü duruma düşmek ile korkutuyor. Jules Verne’e gülenlerin elinde onu ciddiye alacak veri yoktu.


Bugün küresel ısınmadan ekonomiye, teknolojiden tarihe, elimizde çok büyük ve güçlü bir data var. Bugün propoganda hiç olmadığı kadar görünür ve belirgin.


Belki de artık doğruları konuşup gerçek pazarlama yapmanın zamanı gelmiş olabilir. Çünkü kimsenin güldüğü yok.

 
 
 
Öğrenmeyi seçmek

Öğrenmeyi seçmemiz lazım. “Aynı hatayı nasıl yaparsın, anlamakta zorlanıyorum!” ifadesi, anlamaya hiç çalışmayan bir refleksin ürünüdür. Şöyle ki: Bir insan aynı hatayı ancak yaptığı hatadan öğrenmeyi

 
 
 
Günah keçisi

Böyle olaylar olduğunda ABD’de insanlar silahlanma yasalarını suçlar. Biz kimi suçlayacağız? Bizim günah keçimiz ne olacak? Çünkü nihayetinde hepimiz biliyoruz ki sorunun kökenine inemeyeceğiz. Benim

 
 
 
Cüret

Bugün size cüreti konuşmak istiyorum. Önce Aristoteles’in sözünü araklayarak şöyle formüle edeyim: Cüret, terbiye edilmiş bir küstahlıktır. Cüretle ilgili en kritik nokta, tabii ki yapılabilirlik deği

 
 
 

Comments


bottom of page