Lüks bir kültürdür

1900 yılların başında diş fırçası belli bir zümrenin kullanabildiği bir üründü.

90'lara gelindiğinde ise cep telefonları lüks ürün kategorisindeydi.

Bugün iki ürün de yılda neredeyse aynı adette (3-5 milyar) satılır ve ikisi de çoğunluk için artık lüks kategorisinde değildir.

Bir arkadaşı André Heiniger'a saat işi nasıl gidiyor diye sorduğunda "Hiçbir fikrim yok!" cevabını alınca güler.

Heiniger ciddiyetini bozmadan devam eder: "Rolex, saat işinde değil lüks işindedir."

Diş fırçası ve cep telefonu dün de lüks değildi bugün de öyle. Rolex 1950'de de lükstü bugün de lüks.

Çünkü bir ürünü lüks yapan maliyeti değildir. Lüks bir kültürdür.