Monoton

Kaos bize birçok duyguyu aynı anda yaşatır. Çünkü beklentileriniz, etkiler ve koşullar anlık değişir. Kuralların hakim olduğu tek düzelik, kaos içinden çıkan biri için can sıkıcıdır. Bu yüzden, özellikle Türkiye'den kıta Avrupa'sını deneyimleyenlerin ilk gözlemi: Avrupa'nın sıkıcılığı ile ilgilidir.

Monoton çoğunlukla varyasyon eksikliği olarak çevrilir ancak kullanılmak istenen sıfat 'eksik' değil, 'yeterlidir'. Ve bu bir model tartışmasıdır: Herkesin sözünü tuttuğu, yeşilde geçip kırmızıda durduğu bir modelde varyasyon noksan değil, yeterlidir.

Dolayısıyla bu tekdüzelik manasızlık değil, optimizasyon üretir.

Bu durumda sormamız gereken kritik soru şudur:

Optimizasyon/düzen neden Türkiye için yeteri kadar anlam üretememektedir?