Utanç üzerine

Dün akşam biri hareket halindeyken arabasının camından pet şişe ve anlayabildiğim kadarıyla bebek bezi fırlattı.

Belli ki, bu arkadaşımızın mülkiyete bakışı çok ilkel:

Eşya, ona ait olanlar ve olmayanlar olarak ikiye ayrılıyor.

Yollar ona ait değil, dolayısıyla pisletebilir.

"Parçası olduğu bu şehre ve topluluğa ait hissetmemek onun mu, yoksa telkin etmemiş otoritenin problemi mi?" sorusu uzun ve farklı bir konu.

Çekince ise "Bunu yapmaktan utanırım..." değil "Yaparsam diğer insanlar benim adıma mahcup olur..." noktasında konulursa fayda sağlayabilir.

Çünkü senin utanç hissetmiş olman bir şey ifade etmez. Bu sadece bir günah çıkarma refleksidir. Ancak; madara olduğun için biz aşağılanmış hissediyorsak işler değişebilir.

Çünkü burası bizim şehrimiz, bizim mahallemiz ve biz çöp istemiyoruz.

Aklında bulunsun.