Kulağı tersten tutmak

Kulağı tersten tutmak veya göstermek...

Bu ifadeyi duymuşsundur. Bunu sandığından çok daha sık yaparız. Zor veya pratik olmayan yolu seçiyormuşuz gibi görünse de aslında olan tam tersidir. Kolayı seçeriz. Hataya düşme, bu deyim bir tariftir ve kısa değil, uzun vadeyi tanımlar.

Mesela, bugün arabaları oto pilota bağlama çabası içindeyiz. Oysa zaten oto pilotta çalışan harika bir vasıtayı arabadan çok önce icat etmiştik: Tren. Şehirlerimizi bu aracı en efektif şekilde nasıl kullanabiliriz üzerine düzenlemek yerine her yeri arabalarla doldurmayı seçtik. Yani kulağı tersten tuttuk. Ve şimdi; hareket edemiyoruz, öfkeliyiz ve çok çirkiniz.

Bugün trafikteki öfke ve cinnet halimiz, şehirlerimizi kötü şoförler istila ettiği için değil, şehir tasarımlarımız tam bir fiyasko olduğu içindir.

Ve kulağı zeki olmadığımız için değil; kolayı sevdiğimiz, doğru olanı göz ardı ettiğimiz ve uzun vadede kendi yarattığımız problemleri çözmeye bayıldığımız için tersten tutarız.

Bu bir olgudan fazlasıdır.

Bizim tabiatımızdır.