Ürün kültürü

Sony Vaio'nun kompleks bir logosu vardı. Benim veya senin için değildi, tech-nerd'ları (Teknoloji tutkunları) hedef alındı. Karmaşa görsele yüklendiği için anlam tek yönlü kalmıştı. Yani bu logo tek bir şeydi: "VA", analog dalgaları ve "IO" dijital ikili kodu temsil ediyordu.

Apple veya Nike'ın logosu ise bu yaklaşımın tam karşıt örneklerini temsil ederler. Görsel basit, anlam karmaşıktır. Bu logolar siz ne isterseniz odur: Çok yönlüdür.

Pazarlamanın kendini ifade etme çabası önemlidir. Ve bu bir seçimdir. Nasıl bir öykü ile yola çıkacağın sana bağlıdır. Ancak küçük bir grubu hedeflesen bile anlamı zapturapt altında tutmaman gerekir.

Disiplin, öykünün kanseridir.

Öykünün nereye evrileceği, kimin ne anlayıp hangi kostümü (Cosplay) giyeceği senin meselen değildir. Olmamalıdır.

Ve bu yazı her ne kadar logoya/markalamaya kafa yormuş gibi okunsa da aslında tam tersini hedeflemiştir:

Vaio'nun çabası anlamsızdır. Apple'ın çabasızlığı daha çok anlam üretir. Çünkü Apple'ın çabası ürün kültürü inşa etmek için çalışmıştır. Ve çok güçlüdür. Müşteri kimliklerini ise bu kültür tanımlayacaktır, logolar değil.

Mesela, "Made in Türkiye"yi ele alın. 20 yılda logolarımızı 3-4 kere değiştirdik. Hatta adımızı bile. Milyonlarca lira harcadık. Ne değişti? "Made in Türkiye" bir İspanyol için ne ifade ediyor? "Made in Germany" aynı İspanyol için benzer bir duraksamaya sebep oluyor mu? Yoksa karşılığı: Kalite, dayanıklık, emniyet ve sürdürülebilirliği mi çağrıştırıyor? Ve sence bu Almanya'nın bizden daha güzel bir bayrağı ve logoları olduğu için mi böyle?

Ürünsüz Pazarlama dolandırıcılıktır.

Başkasına yapıyorsan suçlusun.

Kendi kendine yapıyorsan psikolojik destek almalısın.

Hayırlı haftalar.